புனிதர்களை பெயர் வரிசையில் தேட

Translate

23 June 2020

St. Mary of Oignies* *அர்ச். ஆய்க்னீஸ் மரியம்மாள்**(கி.பி. 1213).* June 23

*ஜூன் மாதம் 23-ம் தேதி* 

*St. Mary of Oignies*            
*அர்ச். ஆய்க்னீஸ் மரியம்மாள்*
*(கி.பி. 1213).*    
இவள் ப்ரபாண்ட் நாட்டில் பிறந்து, தனது பக்தியுள்ள தாயாரால்  புண்ணிய வழியில் வளர்க்கப்பட்டாள். தனக்கு தேவையான படிப்பை முடித்துக்கொண்டு, தன்னைப்போல பக்தி விசுவாசமுள்ள ஒரு வாலிபனை திருமணம் செய்துகொண்டாள். இவ்விருவரும் தங்கள் ஊருக்குள் ஓர் இடத்தில் குஷ்டரோகிகள் முதலிய வியாதியஸ்தர்களை; அழைத்துவந்து, அவர்களை பராமரித்து வந்தார்கள். இதைக் கண்டவர்கள் இவர்களைப் பழித்துப் பரிகாசம் செய்தபோதிலும் தாங்கள் தொடங்கிய பிறர்சிநேக வேலையை விடாமல் செய்து வந்தார்கள். நாள்தோறும் கர்த்தருடைய திருப்பாடுகளைக் குறித்துத் தியானம் செய்;வார்கள். திருப்பாடுகளைப்பற்றி மரியம்மாள் நினைக்கும்போதெல்லாம் கண்ணீர் சொரிந்து அழுவாள். இவள் ஒரு நாளைக்கு ஒரு தடவை கொஞ்சம் ரொட்டியும் கீரையும் புசித்து தபம்; செய்து, தன் செல்வத்தையெல்லாம்  வியாதியஸ்தருக்கு செலவு செய்வாள். இப்புண்ணியவதி சமையல் செய்யும்போதும், நூல் நூற்கும்போதும், மற்ற எவ்வித வேலைகளை செய்யும்போதும், நாவாலும் மனதாலும் ஜெபத்தியானம் செய்வாள். அந்நேரங்களில் அவளுடைய வேலைகளை சம்மனசுக்கள் செய்வார்கள். வீண் பேச்சுக்கு இடம் கொடுக்கமாட்டாள். அடிக்கடி மிகவும் பக்தியுடன் நன்;மை வாங்குவாள். அவளுக்கு இருந்த தேவசிநேகத்தால் பரவசமாவாள். இப்புண்ணியவதியைப் பார்க்க வருகிறவர்கள், ஒருவித தேவசிநேகத்தால் பற்றியெரிவார்கள். இவள் தீர்க்கதரிசன வரமும், ஞான அறிவும் பெற்றிருந்தும் தனக்கு ஒன்றும் தெரியாதென்று கூறுவாள். பெரும் பாவியும் நீசமுமானவளென்று தன்னை நினைத்துக்கொள்வாள். மோட்சத்தில் தேவதரிசனை அடைய ஆசைகொண்டு, தனக்கு 36 வயது நடக்கும்போது தன் சிருஷ்டிகரிடம் போய்ச் சேர்ந்தாள்.         

*யோசனை*
இல்லற வாழ்க்கையில் இருப்பவர்களே! உங்களுக்குத் தேவையான புண்ணியத்தை இந்த அர்ச்சியசிஷ்டவளிடத்தில் கற்றுக்கொள்வீர்களாக.

புனித தாமஸ் கார்னெட் (1575-1608) June 23

ஜூன் 23 

புனித தாமஸ் கார்னெட் (1575-1608)

இவர் இங்கிலாந்து நாட்டில் உள்ள சௌத்வார்க் என்ற இடத்தில் பிறந்தவர்.
இவருக்குப் பதினாறு வயது நடக்கும்பொழுது இறையழைத்தலை உணர்ந்தார். ஆதலால் இவர் முதலில்  பிரான்ஸ் நாட்டிலும், அதன்பின்னர் ஸ்பெயின் நாட்டிலும் குருத்துவப் படிப்புப் படித்து, 1599ஆம் ஆண்டு அருள் பணியாளராக அருள்பொழிவு செய்யப்பட்டார். 

இதன்பிறகு இவர் ஆறு ஆண்டுகள் இங்கிலாந்து நாட்டில் ஆன்மாக்களை மீட்டெடுக்கும் பணியை மிகச் சிறப்பாக செய்து வந்தார். இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் இங்கிலாந்து அரசாங்கம், இவர் வெடிமருந்து தயாரிக்கிறார் என்று பொய்யான வழக்குப் பதிவு செய்து, இவரைக் கைதுசெய்து சிறையில் அடைத்துச் சித்திரவதை செய்தது.

ஏறக்குறைய ஓராண்டு சிறைத்தண்டனையை அனுபவித்து வந்த இவர், அதன்பிறகு நிரபராதி என்று விடுதலை செய்யப்பட்டார். 

இதன்பிறகு இவர் இயேசு சபையில் சேர்ந்து குருத்துவ பணியைச் செய்து வந்தார். இந்நேரத்தில் இங்கிலாந்துத் திருஅவை இவரைக் கத்தோலிக்கத் திருஅவையை புறக்கணித்துவிட்டு, இங்கிலாந்துத் திருஅவையை  ஏற்றுக்கொள்ளச் சொன்னது. அதற்கு அவர் மறுப்பு தெரிவித்ததால், 1608 ஆம் ஆண்டு இவர் கொல்லப்பட்டார்.

இவருக்கு 1970 ஆம் ஆண்டு புனிதர் பட்டம் கொடுக்கப்பட்டது.

புனிதர் ஜோசஃப் கஃபஸ்ஸோ ✠(St. Joseph Cafasso June 23

† இன்றைய புனிதர் †
(ஜூன் 23)

✠ புனிதர் ஜோசஃப் கஃபஸ்ஸோ ✠
(St. Joseph Cafasso)

குரு:
(Priest)
பிறப்பு: ஜனவரி 15, 1811
காஸ்டல்னுவோ டி அஸ்டி, சர்டீனியா அரசு
(Castelnuovo d'Asti, Asti, Kingdom of Sardinia)

இறப்பு: ஜூன் 23, 1860 (வயது 49)
டுரின், சர்டீனியா அரசு
(Turin, Kingdom of Sardinia)

ஏற்கும் சமயம்:
ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை
(Roman Catholic Church)

முக்திபேறு பட்டம்: மே 3, 1925
திருத்தந்தை பதினோராம் பயஸ்
(Pope Pius XI)

புனிதர் பட்டம்: ஜூன் 22, 1947
திருத்தந்தை பன்னிரெண்டாம் பயஸ்
(Pope Pius XII)

முக்கிய திருத்தலம்:
சென்சூரியோ டெல்லா கொன்சோல்டா, டுரின், இத்தாலி
(Santuario della Consolata, Turin, Italy)

நினைவுத் திருநாள்: ஜூன் 23

பாதுகாவல்:
இத்தாலிய சிறைச்சாலைகள் (Italian prisons)
சிறைச்சாலை சிற்றாலய குருக்கள் (Prison chaplains)
கைதிகள் (Prisoners)
மரண தண்டனை கைதிகள் (Those condemned to death)
புனிதர் ஜோசஃப் கஃபஸ்ஸோ, ஒரு இத்தாலிய ரோமன் கத்தோலிக்க குரு (Italian Roman Catholic Priest) ஆவார். இவர், வடக்கு இத்தாலியின் (Northern Italy) “பியேட்மோன்ட்” (Piedmont Region) பிராந்தியத்திலுள்ள “டுரின்” (Turin) நகரின் குறிப்பிடத்தக்க சமூக சீர்திருத்தவாதி ஆவார். அவர், அந்த குறிப்பிட்ட சகாப்தத்தின் "சமூக புனிதர்கள்" (Social Saints) என அழைக்கப்பட்டவர்களில் ஒருவர் ஆவார். மரண தண்டனைக்கு உள்ளான அந்த கைதிகளுடனான அவரது விரிவான பணிகள் காரணமாக அவர் "தூக்கு மேடைக்கான குரு" (Priest of the Gallows) என்றும் அறியப்படுகிறார்.

சார்டீனியா அரசின் கீழுள்ள “காஸ்டல்னுவோ டி அஸ்டி” (Castelnuovo d'Asti) நகரிலுள்ள விவசாயின் நான்கு குழந்தைகளுள் மூன்றாவதாகப் பிறந்த இவரது இயற்பெயர், “ஜியூசெஃப் கஃபஸ்ஸோ” (Giuseppe Cafasso) ஆகும். இவரது கடைசித் தங்கையான “மரியான்னா” (Marianna) பிற்காலத்தில் “அருளாளர் ஜியூசெஃப் அல்லமனோ” (Blessed Giuseppe Allamano) ஆவார். இவர் பிறக்கும்போதே சிதைந்த முதுகெலும்புடன் பிறந்த காரணத்தால், இவர் குள்ளமானவாராகவும் பலவீன உடல்நலன் கொண்டவராயும் இருந்தார்.

கஃபஸ்ஸோவை குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து பார்த்தவர்களும், அவரை ஒரு உதாரண புருஷராகப் பார்த்தவர்களும் பாவம் செய்வதை ஒருபோதும் நினைத்துக் கூட பார்க்க முடியாது என்பார்கள். குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து, தாம் ஒரு குரு ஆகவே அழைக்கப்பட்டிருப்பதாக உணர்ந்த இவர், திருச்சபை கல்வியை “டுரின்” (Turin) நகரிலும் “சியேறி” (Chieri) நகரிலும் கற்க ஆரம்பித்தார். இந்த காலகட்டத்தில், அவர் நகரின் மற்றொரு முக்கிய நபரான “ஜியோவானி போஸ்கோ” (Giovanni Bosco) என்றழைக்கப்படும் புனிதர் “ஜான் போஸ்கோவையும்” அறிந்திருந்தார். அவர் பின்னர், டுரின் நகரிலுள்ள தெரு சிறுவர்களுக்கு பல்வேறு பணிகளில் பயிற்சியளிப்பதையும், கவனிப்பதையும் ஊக்கப்படுத்தி ஆதரவளித்தார். கஃபஸ்ஸோ பன்னிரண்டு வயதாக இருந்தபோது இருவரும் முதலில் சந்தித்தனர். ஆனால் இருவருமே விரைவில் வாழ்நாள் முழுவதும் நண்பர்களாக ஆனார்கள். கஃபஸ்ஸோ, கி.பி. 1833ம் ஆண்டு, செப்டம்பர் மாதம், 21ம் தேதி, மறைமாவட்ட தேவாலயத்தில் குருத்துவ அருட்பொழிவு பெற்றார்.

அவர் - சில சமயங்களில் - புனிதர் ஃபிரான்ஸிஸின் மூன்றாம் நிலை சபையின் (Third Order of Saint Francis) உறுப்பினராக ஆனார். ஒரு ஆசிரியராக அவர் வகித்த பாத்திரத்தில், ஒரு மதகுருவாக தனது கடமைகளை ஒருபோதும் அவர் புறக்கணித்ததில்லை. ஏழ்மையான சூழ்நிலைகளில் தேவைப்படும் மாணவர்களுக்கு புத்தகங்கள் உள்ளிட்ட அனைத்து உதவிகளையும் செய்ய அவர் மறுத்ததேயில்லை.

கி.பி. 1836ம் ஆண்டிலிருந்து, தத்துவார்த்த இறையியல் பாடங்களில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க விரிவுரையாளரானார். அவர் உயர் கல்வி, எளிய மதிப்புகள் மற்றும் அறநெறிகளை வழங்க முயன்ற அதே சமயத்தில், கல்வியின் கடின உழைப்புக்காக “புனிதர் அல்போன்சஸ் லிகோரி” (Saint Alphonsus Liguori) மற்றும் “புனிதர் ஃபிரான்சிஸ் டி சலேஸ்” (Saint Francis de Sales) ஆகியோரின் போதனைகளைப் பயன்படுத்தினார். அதேபோல, திருச்சபை விவகாரங்களில் அரசு ஊடுருவல்களுக்கு எதிராகவும் அவர் போராடினார்.

அவர் திருச்சபையின் முழு உலகின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்கு உதவும் புதிய மத நிறுவனங்கள் அல்லது சபைகளை நிறுவுபவர்களை வழிநடத்தும் ஆன்மீக இயக்குனரும், பிரபலமான ஒப்புரவாளருமாவார்.

நிமோனியா (Pneumonia), வயிற்று இரத்தக் கசிவு (Stomach Hemorrhage) மற்றும் பல்வேறு மருத்துவ சிக்கல்களினால் அவதியுற்றிருந்த கஃபஸ்ஸோ, கி.பி. 1860ம் ஆண்டு, ஜூன் மாதம், 23ம் தேதி, மரித்தார்.
Joseph Cafasso (Italian: Giuseppe Cafasso; 15 January 1811 – 23 June 1860) was an Italian Roman Catholic priest who was a significant social reformer in Turin.[1] He was one of the so-called "Social Saints" who emerged during that particular era.[2][3][4] He is known as the "Priest of the Gallows" due to his extensive work with those prisoners who were condemned to death. But he was also known for his excessive mortifications despite his frail constitution: he neglected certain foods and conditions to remain as frugal and basic as possible unless a doctor ordered otherwise.[5][6][7]
Born
15 January 1811
Castelnuovo d'Asti, Asti, Kingdom of Sardinia
Died
23 June 1860 (aged 49)
Turin, Kingdom of Sardinia
Venerated in
Roman Catholic Church
Beatified
3 May 1925, Saint Peter's Basilica, Kingdom of Italy by Pope Pius XI
Canonized
22 June 1947, Saint Peter's Basilica, Vatican City by Pope Pius XII
Major shrine
Santuario della Consolata, Turin, Italy
Feast
23 June
Attributes
Priest's attire
Patronage
Italian prisons
Prison chaplains
Prisoners
Those condemned to death
The cause for his canonization commenced after his death that led to his beatification in mid-1925 and his canonization two decades later on 22 June 1947; he is a patron for Italian prisoners and prisoners amongst other things.[5][7]

Giuseppe Cafasso was born to peasants in Castelnuovo d'Asti as the third of four children. His sister Marianna (the fourth and last child) was later to become the mother of Giuseppe Allamano.[5] Cafasso had been born with a deformed spine which contributed to his short stature and frail constitution.[1]

It was often said that no one who knew Cafasso as a child ever could recall him having sinned seeing him as a model individual.[3] In his childhood Cafasso felt called to become a priest and so commenced his ecclesial studies in Turin and Chieri in order to achieve his dream.[5] During this period he came to know another native of the town - Giovanni Bosco - whom he would later encourage and support in the work of caring for the street urchins in Turin giving them training in various trades. The two first met when Bosco was 14 but both soon became lifelong friends.[8] Cafasso received his ordination to the priesthood in the archdiocesan cathedral on 21 September 1833.

He underwent some further theological studies at the Turin college four months after his ordination and it was at that time that in 1834 that he came to know Luigi Guala (1775-1848) - the co-founder of the Institute of Saint Francis of Assisi.[4] This college was dedicated to the higher education of the diocesan priests who were still recovering from the destruction of the church's institutions under the Napoleonic invasion a generation earlier. He would be connected to this institution for the rest of his life advancing from student to lecturer to chaplain and then at last being named Guala's successor as the college's rector in 1848.[7]

He - at some point - became a professed member of the Third Order of Saint Francis.[9] In his role as a teacher he never neglected his duties as a priest and often aided those students in poor circumstances when he would provide them with books and other things needed for them to complete their studies.

Cafasso became a noted lecturer in moral theological subjects since 1836 and drew on the teachings of the French school in spiritual studies with its leading figures such as Pierre de Bérulle and Vincent de Paul.[1] But a major common element among these figures was the emphasis on the proper formation of priests and indeed ongoing formation it was to be. He worked against the spirit of Jansenism with its strong focus with sin and damnation which he had found to be influential amongst the students. He used the teachings of Alphonsus Liguori and Francis de Sales to moderate the rigorism of the education there while striving to offer simple values and morals as a greater substitute.[10] He likewise fought against state intrusion in the affairs of the church.[7]

The priest was known for his practice of mortifications in the aim of becoming as frugal as possible. He never smoked nor did he drink things other than water alone. He never indulged in coffee nor things between his meals. He never complained about toothaches or headaches but bore his pain with remarkable resilience as a sign of his own personal cross.[6] He was once asked whether or not his constant work ever wore him out and he said: "Our rest will be in Heaven". He celebrated Mass each 4:30am and was known for spending long hours in the confessional and chapel.[3]

He was also a noted confessor and spiritual director who guided people who would go on to found new religious institutions or congregations which would help the church to meet the needs of the whole world. Bosco was just one (Cafasso was his spiritual director from 1841 to 1860); another was Giulia Falletti di Barolo who became a noted advocate of women prisoners.[4][11] Francesco Faà di Bruno was but another that he guided as well as Clemente Marchisio. He was also known for his extensive work in the local prisons and served as the comforter of those condemned to death so much so that he was called "The Priest of the Gallows".[5][1][7] There was even one occasion when this small and weak priest seized an enormous inmate's beard and told him he would not let go until the man confessed. The inmate did so and wept as he confessed (not from Cafasso tugging at his beard) while giving praise to God as he left the confessional. There was also another occasion in which he escorted 60 converted inmates who had been condemned to the gallows. Most of them were hanged straight after confessing and receiving absolution and so Cafasso referred to them as "hanged saints".[1]

He died on 23 June 1860 and his friend Bosco (who wrote a biographical account of his old friend) preached though was not the celebrant for the Mass. Cafasso had died from pneumonia coupled with a stomach hemorrhage and complications from congenital medical issues.[1] He bequeathed all he had in his will to the Little House of Divine Providence which was the religious order that Giuseppe Benedetto Cottolengo had founded some decades before.[1] The college he had headed until his death moved to the Santuario della Consolata in 1870 and this prompted his remains to be re-interred there.

The process for canonization opened in Turin in a local process that would assess his saintliness and evaluate his spiritual writings; the formal introduction to the cause came in an official decree that Pope Pius X signed on 23 May 1906 while the confirmation of his heroic virtue allowed Pope Benedict XV to title Cafasso as Venerable. Pope Pius XI confirmed two miracles attributed to Cafasso's intercession on 1 November 1924 while - in the official decree - labelling Cafasso as "the educator and formation teacher of priests". Pius XI presided over the beatification on 3 May 1925. Pope Pius XII confirmed two more miracles and canonized Cafasso in Saint Peter's Basilica on 22 June 1947.[1]

Pius XII - on 9 April 1948 - declared him to be the patron saint of all Italian prisons and prisoners. In his apostolic exhortation Menti Nostrae - on 23 September 1950 - the pontiff further offered him as an example to all priests involved as confessors and spiritual directors.[5][5]

புனித. எத்தல்டிரேடா (St.Etheldreda)இங்கிலாந்து நாட்டு பாதுகாவலர், துறவி June 23

இன்றைய புனிதர் : (23-06-2020)

புனித. எத்தல்டிரேடா (St.Etheldreda)
இங்கிலாந்து நாட்டு பாதுகாவலர், துறவி
பிறப்பு 
635
    
இறப்பு 
23 ஜூன் 679

இவர் ஓர் அரசர் குடும்பத்தில் மகனாக பிறந்தார். இவரின் தாய் ஒஸ்டான்கிளியன்(Ostanglion) என்ற நாட்டின் அரசி அன்னா. இவரின் தந்தை ஸ்காட்லாந்து நாட்டின் அரசர் டோண்ட்பெர்த்(Tondberth). இவரின் இளம் வயதிலேயே இவர் தந்தை இறந்துவிட்டார். இதனால் இவரும், தாயும் "ஏலி"(Ely) என்ற தீவுக்கு சென்றார்கள். தனது 25 ஆம் வயதில் அரசியல் வாழ்வில் தன்னை ஈடுபடுத்த வற்புறுத்தப்பட்டார். இதனால் 15 ஆண்டுகள் அரசியலில் வாழ்ந்த இவர் வட உம்பிரியன்(North Umbrien) நாட்டை சேர்ந்த அரசருக்கு திருமணம் செய்துவைக்கப்பட்டார். திருமண வாழ்வில் ஈடுபாடு இல்லாத எத்தல்டிரேடா தன் கணவரை விட்டு பிரிந்தார். 12 ஆண்டுகள் தன் கணவரை பிரிந்து வாழ்ந்த அவர், துறவற வாழ்வில் ஈடுபட விரும்பி, ஓர் துறவற இல்லம் நோக்கி சென்றார். உம்பிரியன் நாட்டு ஆயர் வில்பரட்(Wilfried) அவர்களின் உதவியுடன் ஓர் துறவற இல்லத்தில் சேர்ந்தார். சில ஆண்டுகள் கழித்து தான் வாழ்ந்த ஏலி தீவின்மேல் அளவுக்கு அதிகமான நினைவு வரவே, தீவிற்கு திரும்பி சென்றார். அப்போது அவரின் கணவர் இறந்துவிடவே, தன் நாட்களை அத்தீவிலேயே கழித்தார். 673 ஆம் ஆண்டு ஏலி தீவில் இரண்டு துறவற இல்லங்களை கட்டினார். இதுவே சில ஆண்டுகள் கழித்து பெண்களுக்கென்று தொடங்கப்பட்ட முதல் துறவற இல்லமானது. இவரே அத்துறவற இல்லத்தின் முதல் துறவி என்ற பெயரையும் பெற்றார். தன்னைமுழுவதும் இறைவனுக்கு அர்ப்பணித்த எத்தல்டிரேடா, தான் தொடங்கிய இல்லத்திலேயே இறந்தார். இவர் இறந்தபிறகு இவரின் கணவர் புதைக்கப்பட்ட கல்லறையிலேயே அடக்கம் செய்யப்பட்டார். இறந்த 16 ஆண்டுகள் கழித்து இவரின் கல்லறையின் மேல் அத்துறவற இல்லத்தின் ஆலயம் கட்டப்பட்டது.


செபம்:
அன்பே உருவான இறைவா! உம்மீது தணியாத தாகம் கொண்டு வாழ்ந்து, மனிதர்களாக வாழ்ந்து, தங்களின் வாழ்க்கையால் புனிதராக வாழ்ந்தவர்களைப்போல், நாங்களும் உம்மீது நம்பிக்கை, விசுவாசம் கொண்டு, உம்மை எம் வாழ்வில் பிரதிபலிக்க உம் அருள் தாரும்.

---JDH---தெய்வீக குணமளிக்கும் இயேசு /திண்டுக்கல்.

Saint of the Day : (23-06-2020)

Saint Etheldreda

Sister of Saint Jurmin. Relative of King Anna of East Anglia, England. Princess. Widowed after three years marriage; rumor had it that the marriage was never consumated as Etheldrda had taken a vow of perpetual virginity. She married again for political reasons. Her new husband knew of her vow, but grew tired of living as brother and sister, and began to make advances on her; she refused him. He tried to bribe the local bishop, Saint Wilfrid of York, to release her from her vow; Wilfrid refused, and instead helped Audrey escape to a promontory called Colbert's Head. A high tide then came in - and stayed high for seven days; it kept her separated from her husband and was considered divine intervention. The young man gave up; the marriage was annulled, and Audrey took the veil. She spent a year with her neice, Saint Ebbe the Elder. Founded the great abbey of Ely, where she lived an austere life.

Etheldreda died of an enormous and unsightly tumor on her neck. She gratefully accepted this as Divine retribution for all the necklaces she had worn in her early years.

In the Middle Ages, a festival called Saint Audrey's Fair, was held at Ely on her feast day. The exceptional shodiness of the merchandise, especially the neckerchiefs, contributed to the English language the word tawdry, a corruption of Saint Audrey.

Born : 
c.636

Died : 
23 June 679 of natural causes
• body re-interred in 694; found incorrupt
• body re-interred in the Cathedral at Ely in 1106; found incorrupt

Patronage : 
neck ailments
• throat ailments
• widows
• University of Cambridge

---JDH---Jesus the Divine Healer---

† இன்றைய புனிதர் †
(ஜூன் 23)

✠ புனிதர் எத்தெல்டிரெடா ✠
(St. Etheldreda)

அரசி/ இளவரசி/ மடாதிபதி:
(Queen/ Princess/ Abbess) 

பிறப்பு: கி.பி. 636
எக்ஸ்னிங், ஸஃபோல்க்
(Exning, Suffolk)

இறப்பு: ஜூன் 23, 679
எலி, கேம்ப்ரிட்ஜ்ஷைர்
(Ely, Cambridgeshire)

ஏற்கும் சமயம்:
ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை
(Roman Catholic Church)
கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபை
(Eastern Orthodox Church)
ஆங்கிலிகன் சமூகம்
(Anglican Communion)

முக்கிய திருத்தலம்:
புனிதர் எத்தெல்டிரெடா ஆலயம், எளி பிளேஸ், ஹோல்போர்ன், லண்டன்; முன்பு எளி ஆலயம் (தற்போது அழிந்துவிட்டது)
(St Etheldreda's Church, Ely Place, Holborn, London; Originally Ely Cathedral (Now Destroyed)

பாதுகாவல்: தொண்டை நோய்கள்

நினைவுத் திருநாள்: ஜூன் 23

புனிதர் எத்தெல்டிரெடா, ஓர் அரசர் குடும்பத்தில் மகளாக பிறந்தவர். இவர் ஒரு “கிழக்கு ஆங்கிலியன் இளவரசியும்” (East Anglian Princess), “ஃபின்லாந்து” மற்றும் “நார்தும்ப்ரியன்” அரசியும் (Fenland and Northumbrian Queen), “எளி” என்ற இடத்திலுள்ள துறவு மடத்தின் (Abbess of Ely) மடாதிபதியும், “ஆங்கிலோ-சாக்சன்” (Anglo-Saxon Saint) புனிதருமாவார்.

“கிழக்கு ஆங்கில்ஸ்” (East Anglia) நாட்டின் அரசனான “அன்னா’வுக்கு” (Anna of East Anglia) பிறந்த நான்கு புனிதர்களான பெண்களில் ஒருவர்தான் எத்தெல்டிரெடா. இந்த சகோதரிகள் நால்வருமே இவ்வுலக சுக வாழ்வினை துறந்து துறவறம் பெற்றவர்களேயாவர்.

எத்தெல்டிரெடா, கி.பி. 652ம் ஆண்டு, தமது பதினாறாவது வயதிலேயே “தெற்கு ஜிர்வ்” (South Gyrwe) நாட்டின் இளவரசனான “டோன்ட்பெர்க்ட்” (Tondberct) என்பவரை முதல் திருமணம் செய்துகொண்டார். தாம் ஏற்கனவே தமது திருமணத்தின் முன்பே கன்னிமை காப்பதாக இறைவனிடம் எடுத்துக்கொண்ட பிரமாணிக்கத்தின்படி, தன் கணவன் தம்மை நிரந்தரமாக கன்னித்தன்மையுடன் ஏற்றுக்கொள்வதற்கு இணங்கச் செய்தார். திருமணமான மூன்றே வருடத்தில், கி.பி. 655ம் ஆண்டு, அவரது கணவர் “டோன்ட்பெர்க்ட்” (Tondberct) இறந்து போனார். தமது கணவர் தமக்கு பரிசாக தந்த “எலி” (Isle of Ely) எனும் வரலாற்றுப் பிராந்தியத்திற்குச் சென்றார்.
அதன்பின்னர் தொடர்ச்சியாக, கி.பி. 660ம் ஆண்டு, அவர் “எக்ஃபிரித்” (Ecgfrith of Northumbria) என்பவரை அரசியல் காரணங்களுக்காக மறுமணம் செய்துகொண்டார். கணவர் அரியணை எரிய சிறிது காலத்திலேயே, கி.பி. 670ம் ஆண்டு, எத்தெல்டிரெடா துறவறம் பெற்றார். எத்தெல்டிரெடாவின் இந்த நடவடிக்கை, அவரது கணவர் “எக்ஃபிரித்” மற்றும் “யோர்க்” மறைமாவட்ட ஆயர் (Bishop of York) “வில்ஃபிரிட்” (Wilfrid) ஆகியோரிடையேயான நீண்ட கால சண்டைக்கு வழி வகுத்தது.

ஆரம்பத்தில், எத்தெல்டிரெடா கன்னியாகவே வாழ சம்மதம் தெரிவித்திருந்த “எக்ஃபிரித்”, 672ம் ஆண்டு, தங்களது திருமணத்தை முறித்துக்கொள்ள விரும்பினார். அரசி நம்பவேண்டும் என்பதற்காக, வில்ஃபிரெட்டுக்கு லஞ்சம் கொடுத்து தமது செல்வாக்கை உபயோகிக்க முயற்சித்தார். இந்த தந்திரோபாயம் தோல்வியுற்றதும், மன்னர் தனது ராணியை வலுக்கட்டாயமாக கைப்பற்ற முயன்றார். எத்தெல்டிரெடா திரும்ப இரண்டு விசுவாசமுள்ள அருட்சகோதரியருடன் “எளி” (Ely) பறந்தார். தாம் கைப்பற்றப்படுவதை தவிர்க்க முடிந்தது. சிறிது காலத்தின் பின்னர் “எயோர்மென்பர்க்” (Eormenburg) என்ற பெண்ணை மறுமணம் செய்துகொண்ட “எக்ஃபிரித்” (Ecgfrith) கி.பி. 678ம் ஆண்டு, ஆயர் வில்ஃபிரிடை தமது நாட்டை விட்டு நாடுகடத்தினான். கி.பி. 673ம் ஆண்டு, எத்தெல்டிரெடா “எளி” (Ely) தீவில் ஒரு “இரட்டை துறவு மடம்” (Double Monastery) நிறுவினார். பிற்காலத்தில், 870ம் ஆண்டு, இவ்விரட்டை மடம் “டேனிஷ்” (Danish) எனும் மன்னனின் முற்றுகையின்போது முற்றிலும் தகர்க்கப்பட்டது.